Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

PORADY

Jak dbać o psa:

Każdy właściciel psa powinien znać podstawowe zasady dbania o swojego pupila, aby utrzymać czworonoga w odpowiedniej kondycji i mu nie szkodzić. Najważniejsze jest zbilansowana dieta, która zapewnia zdrowie, kondycję i piękny wygląd. Zawsze należy uwzględnić wiek psa i jego sytuację: suka karmiąca, trzymiesięczne szczenię i chart w okresie treningu nie będą miały takich samych potrzeb żywnościowych.

Żywienie:

Dobre, pełnowartościowe i racjonalne pożywienie zapobiegnie niejednej chorobie. Idealna dzienna porcja dla psa to: białko, (np. mięso, ryby), balast pokarmowy (warzywa), tłuszcze roślinne (nie przesmażone), sole mineralne i witaminy. Posiłek dla dorosłego psa powinien zawierać:

  • gotowane, chude mięso,
  • gotowane, drobno pokrojone warzywa
  • ryż, makaron lub kaszę

Czego nie wolno dawać psu do jedzenia:

  • czekolady- zawiera toksyczną dla psów theobromine, związek podobny do kofeiny,
  • winogron i rodzynek- mogą spowodować u psa śmiertelne uszkodzenie nerek,
  • kości drobiowe i wieprzowe- rozpadają się one na drzazgi, które mogą wbić się psu w przełyk lub inny odcinek przewodu pokarmowego,
  • cebuli- niszczy czerwone krwinki powodując anemie. Już 2 plasterki cebuli tygodniowo powodują zatrucie takiej ilości hemoglobiny, że organizm nie otrzymuje tyle tlenu ile potrzebuje. Zabronione jest podawanie cebuli w każdej postaci i błędne jest myślenie, że cebula gotowana psu nie szkodzi,
  • wątroby- małe ilości są nieszkodliwe, jednak większe dawki bywają niebezpieczne. Wątroba zawiera duże ilości witaminy A, która podawana w dużych ilościach powoduje zatrucie i hiperwitaminozę. Wątróbki nigdy nie należy podawać psu w postaci surowej- zawsze musi być wcześniej ugotowana. Wątroba jest też szkodliwa z tego względu, że jest naturalnym filtrem w którym gromadzą się substancje toksyczne(gł. metale ciężkie) oraz cholesterol,
  • wieprzowiny- mięso to jest dla psów zbyt tłuste i zawiera krótkołańcuchowe związki. Pies bardzo szybko trawi białka i tłuszcze a te krótkołańcuchowe związki w mięsie wieprzowym sprawiają, że jest ono wyjątkowo szybko trawione i rozkładane. Tak szybki rozkład mięsa powoduje, że część składników jest wchłaniana a część ( i to ta większa) jest poddawana procesom gnilnym co podrażnia jelita naszego psa. Dochodzi wówczas do zaburzeń flory bakteryjnej w jelitach psa i zaczyna się jazda po weterynarzach bo pies zaczyna mieć kłopoty z trawieniem.
  • ziemniaków- pies ich nie trawi
  • resztek ze stołu, gdyż nie jest to pełnowartościowe pożywienie

Pies powinien jeść raz dziennie po południu. Rano można dać psu trochę suchej karmy, w małych ilościach. Szczeniakom można podawać płatki na mleku (pół na pół woda i mleko). Małym szczeniakom to wystarczy, ale później szczenię powinno dostawać w pokarmie dużo białka (chude mięso), gotowane, drobno pokrojone warzywa i ryż lub drobny makaron. Pies musi mieć stały dostęp do świeżej wody!!!

Codzienna pielęgnacja:

  • kąpiel – psa kąp w samej wodzie lub w specjalnym szamponie dla psów. Pod żadnym pozorem nie kąp go niczym pachnącym!!! Pies ma Swój zapach i jest jego częścią!! nie wolno psa pozbawiać własnego zapachu. Nie przesadzaj z ilością kąpieli psa – rób to tylko wtedy gdy to jest naprawdę konieczne,
  • szczotkowanie- psa należy szczotkować, gdyż w ten sposób oczyszcza się jego sierść z ulicznego kurzu. Krótkowłose psy szczotkuje się co tydzień, a długowłose codziennie. Psu wypadają włosy 4-5 razy w roku. Psa należy szczotkować specjalną szczotką dla psów.
  • pazury- psy, które stale spacerują po twardej nawierzchni same ścierają pazury i nie zachodzi potrzeba przycinania, jednak psy które pamiętając o tym że nie należy robić tego zbyt głęboko, gdyż psi pazur jest unerwiony. Jeżeli nie czujemy się z tym pewnie należy poprosić o to weterynarza.
  • uszy- stan uszów należy sprawdzać przynajmniej raz w tygodniu. Jeśli uszy są bardzo brudne należy je oczyścić szmatką nasączoną dziecięcą oliwką , wata może pozostawiać w uchu maleńkie włókienka. Nie należy próbować dostać się głębiej do kanału usznego. Higiena uszu jest bardzo ważne, gdyż zaniedbanie czystości uszu zwiększa ryzyko wystąpienia zakażenia i stanu zapalnego.
  • oczy- przecierać trzeba codziennie i starannie usuwać wszelkie ślady wyschniętego wycieku, zalegające w ich kącikach

    Zdrowie:

Psy chorują na różne choroby, dlatego trzeba je szczepić. Przy zakupie psa w schronisku sprzedawca udzieli informacji na jakie choroby pies został zaszczepiony. Na pozostałe należy go zaszczepić udając się do lekarza weterynarii. Przy nabyciu psa w schronisku lub przy pierwszej wizycie u lekarza powinni Państwo otrzymać książeczkę zdrowia psa, do której wpisuje się szczepienia, wyniki badań lub przebieg ewentualnej choroby. Z psem powinno się chodzić co jakiś czas do weterynarza na badania kontrolne. Psów nie powinno się szczepić w pierwszych dniach po wzięciu ze schroniska!

Szczenię w domu:
Nasze domy kryją wiele niebezpieczeństw dla psów, szczególnie dla szczeniąt. Przed przyjęciem szczeniaka należy sprawdzić w domu i ogrodzie i zabezpieczyć we właściwy sposób:

  • łatwo dostępne przewody elektryczne,
  • trutki, trucizny,
  • schody i klatki schodowe,
  • ogrodzenia i furtkę
  • zbiorniki wodne i stawy
  • wszytko to, o co obroża psa mogłaby się zaczepić i udusić go

Jak dbać o kota:

Kot jest znacznie mniej absorbującym zwierzęciem niż pies, jednak również potrzebuje opieki i uwagi swojego właściciela. Co do pielęgnacji kot sam pielęgnuje swoje futerko i nie trzeba go kąpać. Jednak koty mają wrażliwe oczy i trzeba poświęcić im więcej uwagi, dając o ich higienę jak u psów.

Żywienie:
Najczęstsze błędy popełniane w żywieniu kota:

  • Karmienie tanimi karmami, dostępnymi w supermarketach. Zawierają one dużo konserwantów i tylko 4 proc. mięsa. Dla prawidłowego rozwoju kot powinien dostawać karmę typu Premium, która jest odpowiednio zbilansowana i posiada wszystkie niezbędne składniki odżywczych
  • Podawanie karmy nieświeżej.
  • Serwowanie mleka kotu, któremu ono nie służy. Niektóre koty mają po mleku biegunkę, więc powinny pić tylko wodę. Muszą mieć do niej nieograniczony dostęp zwłaszcza jeśli są żywione suchą karmą.
  • Podawanie niewłaściwie dobranej karmy. Kot młody – do ukończenia roku – powinien dostawać karmę dla juniora, o większej zawartości białka, wapnia i witamin, niezbędnych do prawidłowego wzrostu. Z kolei koty starsze i te po kastracji powinny jeść karmę o obniżonej kaloryczności (kastraty mają zapotrzebowanie pokarmowe mniejsze o około 30 proc.). Zaniedbanie tego prowadzi do niezdrowej nadwagi lub nawet niebezpiecznej otyłości.
  • Karmienie domowym jedzeniem, zawierającym dużo soli, zabójczej dla kota.
  • Podawanie zbyt często wątróbki. Posiada ogromne ilości witaminy A, dlatego kot może ją dostawać nie częściej niż raz w tygodniu.
  • Unikanie podawania surowego mięsa. Kot jest mięsożercą, dlatego jego dieta musi być mięsno-tłuszczowa powinien dostawać surowe mięso mielone – wołowe i wieprzowe (ze sprawdzonego źródła!)
  • Karmienie kota psim jedzeniem. Karma dla psa ma inny skład, dlatego koty po takim posiłku będą miały niedobór różnych składników, co może powodować zaburzenia rozwojowe.
  • Podawanie czekolady – jest bardzo szkodliwa dla zdrowia kota, wręcz trująca – zwłaszcza czekolada gorzka, która zawiera najwięcej teobrominy.

Codzienna pielęgnacja:

  • oczy- należy codziennie usuwać wycieki. Robimy to bawełnianymi gazikami, zamoczonymi w ciepłej wodzie lub w naparze z rumianku bądź świetlika. Każde oko myjemy osobno, żeby nie przenieść z jednego na drugie ewentualnych infekcji.
  • uszy- należy czyścić regularnie. Zabrudzenia delikatnie usuwamy patyczkiem kosmetycznym zanurzonym w oliwie. Ciemne, woskowate plamki mogą oznaczać infekcję. Niepokojącym objawem jest także częste potrząsanie głową i drapanie ucha. Jeśli zaobserwujemy takie zachowanie kota konieczna jest konsultacja z weterynarzem.
  • zęby- osadzający się na kocich zębach kamień widoczny jest jako żółty nalot. Zbytnie jego nagromadzenie powoduje brzydki zapach z pyszczka, ale może też krwawienie i choroby dziąseł. Dlatego należy dbać o higienę jamy ustnej. W tym celu można próbować myć kotu co tydzień zęby miękką szczoteczką zanurzaną w łagodnym roztworze soli. Zapewne nie wzbudzi to jego entuzjazmu, ale alternatywą jest tylko coroczna wizyta u weterynarza, który kamień usunie.
  • pazury- kotom mieszkającym w domu trzeba przycinać pazury. Zabieg nie jest skomplikowany, ale wymaga ostrożności. Jak to zrobić? Naciskamy na koci palec i wysuwamy pazur, który dokładnie oglądamy. Obcinamy tylko biały, ostry koniuszek paznokcia. Żywa tkanka ma kolor różowy, zawiera zakończenia nerwowe, nie można jej przeciąć! Jeśli ktoś nie czuje się pewnie lepiej poprosić o pomoc weterynarza. Gdy kot ostrzy pazury na sprzętach w mieszkaniu, najlepszą ochroną dla mebli będzie przyzwyczajenie kota do specjalnego słupka i regularne przycinanie pazurków.
  • futro- ze względu na różne rasy i różne rodzaje sierści futro kotów wymaga różnej pielęgnacji.

Persy – ich pielęgnacja jest najbardziej pracochłonna. Persy trzymane w domu linieją przez cały rok. Wymagają codziennie co najmniej półgodzinnego szczotkowania. Niezbędny jest specjalistyczny sprzęt: grzebień z rzadkimi, długimi metalowymi zębami; grzebyczek z gęstymi, krótkimi zębami; specjalna szczoteczka z metalowymi, lekko zakrzywionymi delikatnymi i sprężystymi drucikami osadzonymi w elastycznej gumie; szczotka z twardego włosia. Podstawowym zabiegiem jest rozczesywanie. Do tego celu używamy grzebienia o rzadkich, długich zębach. Kołtuny próbujemy rozplątać palcami (wycinanie to ostateczność, niedopuszczalna w przypadku kotów wystawowych!). Gdy po sierści kota grzebień będzie przesuwał się bez problemu, zamieniamy go na bardziej gęsty – taki, który usunie martwe włosy.Czesanie zaczynamy od grzbietu, nie zapominając o bokach, brzuchu, łapach i głowie. Persy mocno kołtunią się pod pachami i w pachwinach, stąd szczególnie trzeba zadbać o te miejsca. Wyczesujemy zarówno z włosem jak i pod włos. Kolejną czynnością podczas pielęgnacji persa powinno być popudrowanie futra specjalnym talkiem (dostępnym w sklepach zoologicznych), albo delikatnym pudrem dla niemowląt. Posypujemy korpus, ogon, kryzę na szyi, łapy, brzuch i pachwiny. Nadmiar proszku strzepujemy. Po chwili wyczesujemy bardzo dokładnie gęstym grzebieniem a następnie włosianą szczotką. Zabieg ten czyni futerko bardziej puszystym, mniej podatnym na kołtunienie, przewietrza i oczyszcza.Ogon przeczesujemy delikatnie, grzebieniem o długich zębach. Paradoksalnie ta wspaniała ozdoba kotów perskich wymaga najmniej zabiegów. Jedyny problem jaki może się pojawić to przetłuszczenie u nasady ogona, gdzie znajdują się gruczoły łojowe. W takim przypadku trzeba to miejsce umyć ciepłą wodą z dodatkiem szamponu dla kotów lub delikatnego szamponu dla dzieci. Potem mocno zapudrować, a po kilku godzinach wyczesać.
Koty krótkowłose – pod względem pielęgnacji futra są znacznie mniej czasochłonne. Wystarczy raz w tygodniu gęstym grzebieniem i włosianą szczotką wyczesywać im martwy włos, a szczotką usuwać kurz. W przypadku reksów można zamiast włosianej szczotki użyć gumowej. Reksy mają bardzo krótką i delikatną sierść, trzeba uważać, żeby ich nie zadrapać.

Koty półdługowłose – wymagają więcej pracy niż koty krótkowłose, ale zdecydowanie mniej niż persy. Mają gładkie, jedwabiste futra, które nie kołtunią się tak szybko jak u persów. Potrzebują porządnego wyczesywania (grzebieniem i szczotką) dwa razy w tygodniu ze szczególnym zwróceniem uwagi na „portki”, pachwiny i kryzę. Main coony i koty norweskie leśne ze względu na grubość futra powinny być czesane częściej.

Kociak w domu
W naszym na pozór bezpiecznym mieszkaniu czyhać na koty mogą najróżniejsze niebezpieczeństwa. Koty nie potrafią przewidzieć skutków swego zachowania, to my powinniśmy zrobić wszystko, by w naszym domu kot był bezpieczny. Na co najbardziej powinniśmy uważać mając kota w domu:

  •         Płomień na kuchni gazowej może być przyczyną np. osmalenia kociego ogona.
  • Bywają przypadki kiedy kotek przez nieuwagę właściciela zostaje zamknięty w lodówce lub pralce . Po dłuższych poszukiwaniach zrozpaczony właściciel otwierając lodówkę , czy pralkę odnajduje swego pupila w wiadomym stanie.
  • Otwarte okna mogą stać się przyczyną poważnych wypadków . Pozornie przyzwyczajony już do wyglądania oknem kot, może np. próbując upolować ptaka skoczyć w przepaść . Niestety, nie zawsze upadek na cztery łapy chroni kota przed śmiercią czy kalectwem.
  • Poważnym zagrożeniem dla kotów w domu są trujące rośliny doniczkowe. Koty lubią kopać w doniczkach , a często nawet ogryzać roślinki. Wiele popularnych roślin doniczkowych jest trujących dla kota , należą do nich między innymi: dieffenbachia, oleander, kroton, anturium, gwiazda betlejemska, fikus, filodendron.
  • Kotom szczególnie młodym nie należy pozwalać na zabawy ostrymi przedmiotami, plastikowymi torbami, lekarstwami czy jakimikolwiek substancjami toksycznymi
  • Kotu przebywającemu na balkonie grozi takie samo niebezpieczeństwo jak w przypadku siedzenia na oknie , lecz dodatkowym problemem może być, gdy mamy połączone balkony z sąsiadem a kot przejdzie na balkon sąsiada i sąsiad nasz obudzi się z kotem w łóżku, lub też zje sąsiadowi pozostawione na wierzchu jedzenie.
  • Nigdy nie powinno się podawać kotu jedzenia bezpośrednio z puszki, gdyż ich ostre brzegi mogą być powodem poważnych okaleczeń pyska .
  • Duże , otwarte akwarium zachęcić może ciekawskiego kociaka do łowów , których efektem może być podtopiony kociak i zniszczone wnętrze akwarium
  • Mając w domu małego kociaka należy pamiętać o opuszczaniu klapy sedesu, gdyż ciekawski kotek może wpaść i się utopić.